«ذرهای فکر و به جان تیغ بکش حالا خون / تو توانی بخوری جان پسر را مجنون؟»
در اثر تکاندهنده «نکش» از مجموعه «طغیان»، نیما شهسواری لرزه بر اندام باورهای دیرینهای میاندازد که کشتار را «عدل» و «فضل» میپندارند. این شعر، مرثیهای برای جانهای بیگناه و فریادی علیه شکمبارگیِ آمیخته به خون است. آیا تفاوتی میان خون انسان و حیوان در ترازوی هستی وجود دارد؟
مطالعه و شنیدن این مانیفستِ آگاهی در وبسایت جهان آرمانی:
https://idealistic-world.com/portal/
دسترسی به بخش کتابهای صوتی:
https://idealistic-world.com/audio-books/
No comments!