«خودت را ذلیل کن تو مسکین گدا!»؛ نیما شهسواری در شعر «خداوند انسان» از کتاب رزمنامه، نقابی از چهرهی خدایانی برمیکشد که تشنهی خونِ قوچها و فرزندان هستند. او با نقدِ صریحِ صفاتی چون «جبار و الضار»، انسان را در آینهی بندگیِ خویش به چالش میکشد: بردهای که همزمان خالقِ خدایِ خویش است. این اثر، اعتراضی است به «سیلابِ خونِ جاندارگان» و جنونی که تحتِ نامِ جهاد و شهادت، جانها را میدرد. واکاویِ این استحاله از انسان به برده را در جهان آرمانی بشنوید.
دسترسی کامل در وبسایت جهان آرمانی:
https://idealistic-world.com/audio-books-poem/
https://idealistic-world.com/portal/
No comments!