چرا برای پیروزی یک تیم فوتبال اشک میریزیم، اما در برابر پایمال شدنِ حقوقِ انسانی سکوت میکنیم؟
نیما شهسواری در قسمت دوم از ویژهبرنامه «مسخ انسان»، به سراغِ پدیدهی «ورزش حرفهای» میرود. او تبیین میکند که چگونه فوتبال، از یک بازیِ غریزی و زیبا، به ابزاری برای ایزوله کردنِ انسانها از واقعیتهای اسفناکِ اجتماعی و معیشتی تبدیل شده است.
در این اپیزود میشنوید:
- بازی یا مرداب؟؛ چگونه ورزش از «فراغت» به «متن زندگی» بدل شده و انسان را نسبت به آزادی و معاش بیتفاوت میکند.
- افسانهیِ «ستارهیِ از فقر جسته»؛ نقدِ قلابهایِ امیدی که سیستم برای تداومِ بندگیِ اکثریتِ فقیر و پیروزیِ اقلیتِ سلبریتی میسازد.
- نابرابریِ نهادینه؛ مقایسه تجمعِ ثروت در فوتبال با فقرِ حاکم بر حوزهی آموزش و پرورش (فوتبالیست در برابر معلم).
- تعصبِ وحشیانه؛ تحلیلِ ریشههای حماقتِ جمعی و خشونتی که به خاطرِ یک توپ، گریبانِ هواداران را میگیرد.
- یوغِ بندگیِ داوطلبانه؛ چرا طبقاتِ فرودست برای فرار از واقعیت، به دنیایِ خیالیِ ورزش پناه میبرند؟
ورزشِ حرفهای امروز، نه برای سلامتِ جسم، بلکه برای فلج کردنِ فکرِ جامعه طراحی شده است.
تمامی آثار و مانیفستهای ادبی نیما شهسواری را به صورت رایگان از وبسایت «جهان آرمانی» دریافت کنید:
https://idealistic-world.com/
No comments!