سرو چمن پیش اعتدال تو پست است 45-54

1) سرو چمن پیش اعتدال تو پست است / روی تو بازار آفتاب شکسته است2) شمع فلک با هزار مشعل انجم / پیش وجودت چراغ بازنشسته است3) توبه کند مردم از گناه به شعبان / در رمضان نیز چشم های تو مست است4) این همه زورآوری و مردی و شیری / مرد ندانم که از کمند تو جَسته است5) این یکی از دوستان به تیغ تو کشته است / و آن دگر از عاشقان به تیر تو خسته است6) دیده به دل می بَرد حکایت مجنون / دیده ندارد که دل به مِهر نبسته است7) دستِ طلب داشتن ز دامن معشوق / پیشِ کسی گو کِش اختیار به دست است8) با تو چو روحانی ای تعلّق خاطر / هر که ندارد ، دَوابِ نَفس پرست است9) منکر سعدی که ذوق عشق ندارد / نیشکرش در دهان تلخ ، کَبَست است