golestan 18.گلستان با کیوان ورد ۱۸

جور دشمن چه کند گر نکشد طالب دوستگنج و مار و گل و خار و غم و شادی به همند نظر نکنی در بوستان که بیدمشک است و چوب خشک، همچنین در زمره توانگران شاکرند و کفور و در حلقه درویشان صابرند و ضجور.اگر ژاله هر قطره‌ای در شدیچو خرمهره بازار از او پر شدی مقربان حق جل و علا توانگرانند درویش سیرت و درویشانند توانگر همت و مهین توانگران آن است که غم درویش خورد و بهین درویشان آن است که کم توانگر گیرد. وَ مَن یَتَوکَّل عَلَی اللهِ فَهُوَ حَسبُهُ. پس روی عتاب از من به جانب درویش آورد و گفت: ای که گفتی توانگران مشتغلند و ساهی و مست ملاهی، نعم! طایفه‌ای هستند بر این صفت که بیان کردی: قاصرهمت کافرنعمت که ببرند و بنهند و نخورند و ندهند وگر به مثل باران نبارد یا طوفان جهان بردارد، به اعتماد مکنت خویش از محنت درویش نپرسند و از خدای عز و جل نترسند و گویند:گر از نیستی دیگری شد هلاکمرا هست بط را ز طوفان چه باکو راکِباتِ نیاقٍ فی هَوادِجِهالَم یَلتَفِتنَ اِلی مَن غاصَ فِی الکُثُبِدونان چو گلیم خویش بیرون بردندگویند چه غم گر همه عالم مردند قومی بر این نمط که شنیدی، و طایفه‌ای خوان نعمت نهاده و دست کرم گشاده، طالب نامند و معرفت و صاحب دنیا و آخرت، چون بندگان حضرت پادشاه عالم عادل مؤید مظفر منصور، مالک ازمّهٔ اَنام، حامی ثغور اسلام، وارث ملک سلیمان، اعدل ملوک زمان، مظفر الدنیا و الدین، اتابک ابی بکر سعد ادام الله ایامه و نصر اعلامه.پدر به جای پسر هرگز این کرم نکندکه دست جود تو با خاندان آدم کردخدای خواست که بر عالمی ببخشایدتو را به رحمت خود پادشاه عالم کرد