golestan 10- گلستان با کیوان ورد ۱۰

  هرگز از دور زمان ننالیده بودم و روی از گردش آسمان در هم نکشیده، مگر وقتی که پایم برهنه مانده بود و استطاعت پای پوشی نداشتم. به جامع کوفه در آمدم دلتنگ، یکی را دیدم که پای نداشت. سپاس نعمت حق به جای آوردم و بر بی کفشی صبر کردم.مرغ بریان به چشم مردم سیرکمتر از برگ تره بر خوان استوآن که را دستگاه و قوت نیستشلغم پخته مرغ بریان است