مردی که دوبار مرد | فصل اول | قسمت شانزدهم

ابراهیم می خواهد به خانه برگرده که می داند یک نشانه مثبته. داشتن خانه  ای که در آن احساس امنیت می کرد، مثبت بود. محاصره شدن بین افرادی که به  او احساس امنیت بیشتری می دادند.اما او می داند که دیگر هرگز نمی خواهد خانه را ترک کند.اوضاع به حالت عادی برمی گشت. مغز فوق العاده باهوش است، این یکی از  دلایلی هست که ابراهیم آن را بسیار دوست دارد. پای تو، چه ضخیم و چه نازک  باشه، پای تو هست و باقی می ماند. اما مغز از نظر شکل و عملکرد تغییر می  کند. ابراهیم برای پزشکان متخصص پا احترام قائل است، اما واقعاً چه کسی  حاضره تمام روز به پاها نگاه کنه؟مغز. آن موجود باشکوه و گنگ، او می داند که ترکیبات شیمیایی بیگانه در  حال حاضر در اطراف مغزش می چرخند و در این لحظات بحرانی از او محافظت می  کنند. با گذشت زمان این مواد شیمیایی محو می شوند و چیزی جز یک لکه کم رنگ  باقی نمی گذارند. وقتی می گویند زمان شفا می دهد، منظورشان همین است. مثل  بسیاری از چیزها، هنگامی که شما واقعاً به آنها فکر می کنید، موضوع چندان  شاعرانه نیست بلکه حاصل علم عصب شناسی هست.بله، زمان شفا می دهد، زمان شفا می دهد. اما اگر زمان تنها چیزی باشد که ابراهیم نداشته باشه چی؟ادامه ...

---

Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.