در قسمت ششم از ویژهبرنامه «آینده ایران»، نیما شهسواری به سراغ بازوهای اجرایی دگرگونی میرود.
چرا جمله «من عضو هیچ حزبی نیستم» نه نشانهی آزاداندیشی، بلکه نماد انفعال و فقدان هویت سیاسی است؟
در این پادکست، اهمیت تشکلها و اصناف به عنوان تنها راه مقابله با قدرت سرکوب تبیین میشود.
رهبری باید «ایمانی و جمعی» باشد نه فردی؛ چرا که تکیه بر یک فرد، بازگشت به همان فرهنگِ استبدادزده و خداآلود است.
همچنین به نقد روشهای مسلحانه و ضرورتِ مبارزات مسالمتآمیزِ سازمانیافته (اعتصابات و تحصنها) پرداختهایم.
برای شنیدن تحلیل کامل روشهای پیروزی، به وبسایت «جهان آرمانی» مراجعه کنید:
https://idealistic-world.com/podcast/
مطالعه مانیفستهای سیاسی در پرتال نیما شهسواری:
https://idealistic-world.com/portal/
در پناه آزادی.
No comments!