آیا ما جهان را آنگونه که هست میبینیم، یا آنگونه که به ما آموختهاند؟
در قسمت بیستم پادکست «به نام جان»، نیما شهسواری به کالبدشکافی مفهوم «واقعیت» میپردازد. او با ترسیم مرزی دقیق میان «واقعیت» (عینیات قابل لمس) و «حقیقت» (ذهنیات و باورهای خیالی)، تبیین میکند که چرا غرق شدن در حقایقِ مطلق، ترمزِ پیشرفت و کشف جهان است.
محورهای این گفتگوی شنیدنی:
- تفاوت واقعیت و حقیقت: چرا علم به دنبال واقعیت است و مذهب در پی حقیقت؟
- نقش حقیقتهای خودخوانده در رکود جوامع: از قرون وسطی تا جوامع اسلامی معاصر.
- چگونه حقایق تزریق شده، چشم ما را بر واقعیات تلخی همچون کشتار و شکنجه میبندد؟
- قدرت تمیز دادنِ خیر و شر: چرا یک ذهنِ رها از حقایقِ ذوبشده، به راحتی بدی را تشخیص میدهد؟
- واقعیتگرایی به مثابه موتور محرکِ عمل: عبور از «دعا و انتظار» به سوی «تغییر و ابداع».
این اپیزود دعوتی است برای دور کردن عینکهای تحمیلی و تماشای عریانِ جهان؛ برای آنکه از «آب راکد» به «رودخانهای جاری» بدل شویم.
شنیدن نسخه کامل و دریافت رایگان آثار (کتب و اشعار) نیما شهسواری:
https://idealistic-world.com/podcast/
در پناه آزادی و خرد.
No comments!