آیا میتوان ساختمانی را که پیِ آن بر «تبعیض و دگماتیسم» بنا شده، با تغییر رنگ پنجرهها اصلاح کرد؟
در قسمت نوزدهم پادکست «به نام جان»، نیما شهسواری به کالبدشکافی مفهوم «انقلاب» میپردازد. او با شجاعت مرز میان اصلاحطلبی و انقلابیگری را ترسیم کرده و تبیین میکند که چرا در مواجهه با نظامی که در «اصول» با کرامت انسانی و حقوق بشر در تضاد است، راهی جز دگرگونی بنیادین (انقلاب) باقی نمیماند.
محورهای کلیدی این اپیزود:
- تعریف انقلاب به مثابه یک زیر و زبر شدن بزرگ؛ از انقلاب شخصی تا دگرگونی اجتماعی.
- تفاوت اصلاح و انقلاب: چرا وقتی تضاد در اصول است، اصلاحطلبی تنها یک فریب برای بقای قدرت است؟
- نقد ساختار جمهوری اسلامی: چرا لاییک بودن، آزادی بیان و برابری ادیان با بنمایههای این نظام غیرقابل جمع است؟
- پیشنیازهای انقلاب: چرا انقلاب نباید «هدف» باشد، بلکه باید «وسیلهای» برای رسیدن به یک آرزوی روشن (نقطه سفید) تلقی شود؟
- نقش ایمان و امید: چگونه یک آرزوی مشترک میتواند به ایمانی قدرتمند برای تغییر جهان بدل شود؟
این اپیزود دعوتی است به فراتر رفتن از «واکنشهای مقطعی» و حرکت به سوی «کنشهای آرمانخواهانه».
شنیدن نسخه کامل و دریافت آثار نیما شهسواری در وبسایت جهان آرمانی:
https://idealistic-world.com/podcast/
در پناه آزادی.
No comments!