عشق؛ پرتکرارترین واژهی تاریخ که زیر آوار «اوهام آسمانی» و «ابتذال مادی» دفن شده است.
در قسمت شانزدهم پادکست «به نام جان»، نیما شهسواری از عشقی میگوید که نه در آسمانهاست و نه در غریزه خلاصه میشود. او عشق را یک «سلوک زمینی» میبیند که تبلور آن در رابطه، ازخودگذشتگی و مهر تجلی مییابد. در این گفتار، با نگاهی صریح به نقد دو جریان میپردازیم که عشق راستین را لگدمال کردهاند: جریانی که آن را غیرقابللمس میکند و جریانی که آن را تنها در «شهوت» میبیند.
محورهای کلیدی این اپیزود:
- تعریف عشق به عنوان یک رابطه دوطرفه و متقابل (نقد عشقهای موهوم و یکطرفه).
- نسبت شهوت و عشق؛ چرا شهوت شرطی لازم اما ناکافی است؟
- نقد دو ستون ویرانگر: «عشق آسمانی» و «عشق ماشینی/غریزی».
- عشق به مثابه دریچهای به سوی آزادی و آزار نرساندن به جانداران.
- چگونه تجربه عشق، نگاه انسان را به کل هستی دگرگون میکند؟
این قسمت، دعوتی است به بازگشت به آغوشِ واقعیِ زندگی و تجربهی مهری که جهان را زیباتر میکند.
فایل صوتی و متن کامل در وبسایت جهان آرمانی:
https://idealistic-world.com/podcast/
دسترسی به چهل و یک جلد آثار رایگان نیما شهسواری:
https://idealistic-world.com/portal/
در پناه آزادی.
No comments!