حتماً تابهحال شده که تلویزیونْ تصویر آدمهایی قحطیزده را نشان دهد و ما هم بیهوا چشممان به آن بیفتد و ضعف سراسر وجودمان را فرابگیرد. ما جرئت نداریم حتی در فیلمها نگاهشان کنیم، چه برسد به اینکه واقعی باشند. چرا؟ چون نمیشود آنها را در قابِ تصویر ببینیم و ننشینیم زارزار گریه کنیم، وگرنه آدم سنگدلی خواهیم بود و خب چنین آدمی لایق اسم «انسان» نیست. اما نگاهشان نمیکنیم، چون میخواهیم از زیر بار «همدلی» شانه خالی کنیم، از زیر بار انسانبودن.
👤نویسنده: دن آریلی
🖋مترجم: نجمه رمضانی
🎙گوینده: آرمان خدادادی
📄منبع مقاله: نیویورک تایمز
📑منبع ترجمه: وبسایت ترجمان
📻نسخه صوتی: رادیو ریرا
No comments!
No episodes found!