089: مقاله صوتی رویای آغوش: چطور همه‌گیری ما را از لمس همدیگر محروم کرد؟

وقتی بزرگ می‌‌شویم، یکی از اساسی‌ترین چیزهایی که از دست می‌دهیم، لمس‌شدن است. نوزادان ساعت‌های زیادی از شبانه‌روز را در بغل مادر یا نزدیکانشان سپری می‌کنند. بچه‌ها مرتباً به آغوش کشیده و بوسیده می‌شوند. اما هر چه بزرگتر می‌شویم، تجربه‌های لمسی ما کمتر و سریع‌تر می‌شود. دست‌دادن‌های رسمی، یا برخورد ناخواسته با غریبه‌ای در پیاده‌رو. اما همه‌گیری و فاصله‌گذاری اجتماعی نوعی قحطیِ بی‌سابقۀ لمس به وجود آورد که باعث شد بغل‌کردن عزیزانمان یا بوسیدن پدر و مادرمان به رؤیا تبدیل شود. چرا به لمس نیاز داریم؟

👤نویسنده: لورا کروسیانلی

🖋مترجم: علیرضا شفیعی‌نسب

🎙گوینده: فرناز مرکباتی

📄منبع مقاله: ایان

📑منبع ترجمه: وبسایت ترجمان

📻نسخه صوتی: رادیو ری‌را